Behendigheid

Praktijkspeuren

praktijkspeuren

Gehoorzaamheid

gehoorzaamheid

↑ Terug naar 

Goud van oud

Ima

Geboren: 14 april 2004
Overleden: 29 mei 2013
Baasjes: Cristel van Uden en Henk van Mierlo

imaOp 29 mei 2013 hebben wij, met groot verdriet, afscheid moeten nemen van ons hondje Ima.
 
Ze had al langere tijd veel last van hoesten. Wij dachten dat dit met het voer te maken had. In onze vakantie ging het echter steeds slechter met haar en toen we terugkwamen zat er nog maar weinig energie in. De dierenarts concludeerde kennelhoest, dus wij met een antibioticakuur weer naar huis. Na de kuur bleef ze echter lusteloos en wilde niet meer mee naar buiten. Enige optie was dus foto’s laten maken en een paar dagen later kregen we het schokkende nieuws dat ze longkanker had. Haar hele linkerlong zat al vol.
 
Een zeer moeilijke, slopende tijd volgde. Duidelijk was dat het een aflopende zaak was, maar dit voelde zo onwerkelijk en ongeloofwaardig aan. Wat hebben we veel gehuild. We wilde helemaal geen afscheid van haar nemen. We wilde gewoon de vrolijke, actieve Ima terug. Ze hoort gewoon bij ons. En wanneer is het moment dan om haar in te laten slapen? En wat dan? Cremeren of begraven? Het was ons eerste hondje, dus hadden daar nog nooit over nagedacht. Hoe sluit je zoiets goed af voor jezelf en met het gevoel dat je haar eer aandoet voor wat ze heeft betekent. Nicole heeft o.a. een grote rol gespeeld in het kunnen maken van deze beslissingen . Door haar ervaringen, mening en adviezen te delen met ons en het vertrouwen over te brengen dat er een moment komt dat je dit wel weet.
 
Pijnstillers hebben ervoor gezorgd dat we de laatste dagen nog hebben kunnen genieten van haar. Hierdoor hebben we zelfs 2 keer een afspraak tot inslapen afgezegd. Maar toen kwam dan toch de weloverwogen, onvermijdelijke beslissing. We hebben haar op 29 mei thuis in laten slapen, laten cremeren en in een urn (in de vorm van een tennisbal, waar ze dol op was) weer mee naar huis genomen. En ze staat nu op de schouw in onze huiskamer. En dat geeft een goed gevoel.
 
We kijken terug op een prachtige 9 jaar. Ik noemde haar altijd “schoonheid” als ik weer blij onthaald werd door haar. Ik vond haar echt prachtig. Maar ze was vooral het meest ideale hondje. Je kon haar overal mee naartoe nemen. En dat deden we dan ook, want als het kon ging ze mee. Het was een echt mensenhondje. De aandacht van mensen vond ze geweldig. Van andere honden moest ze niet zoveel hebben (behalve jack-russeltjes vond ze heel leuk) en onze kat was vaak een jachtobject.
 
Ima kreeg altijd veel aandacht vanwege haar uitstraling. Tot haar 8ste werd er nog regelmatig gezegd: “och, wat een leuk puppie”. En soms hadden we geen zin om dit tegen te spreken en zeiden we: “ja, het is nog een puppie” (hoewel ze dan al vele jaren ouder was). Ima was altijd vrolijk, actief en dol op balletjes. Het liefst ging ze lange wandelingen in het bos maken, rennen achter de bal aan en als er water in de buurt was moest de bal ook tevoorschijn komen, zodat ze kon gaan zwemmen. Het feest was compleet als we met zijn drieën (Henk, ik en Ima) gingen. Dan was ze niet moe te krijgen. En de “roedel” moest bij elkaar blijven. Dus als een van ons even een andere kant opging, dan rende ze op en neer om te kijken waar we ieder waren.
 
En wat hebben we allen genoten met de wekelijkse behendigheidstrainingen bij Quibus en Nicole, weekendjes weg met dogtravel , logeren bij domain du Chien, weekendjes naar het strand, kamperen in Duitsland, een rondreis door Frankrijk, Italië en Oostenrijk, enz, enz.
In onze grote vakanties ging ze altijd naar mijn ouders. Dit was van jongsaf aan haar 2-de thuis en mijn ouders waren dan ook favoriet. Ze brak de tent af als ze op bezoek kwamen. Ik ben dan ook heeeel dankbaar dat we het laatste weekend nog een dag op de camping met mijn ouders waren met haar. Ze voelde even niets meer en was helemaal in haar nopjes.
Er zijn nog 101 dingen meer die ik kan opschrijven, maar dat wordt te lang. Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat ze een goed leven heeft gehad bij ons en wij hebben een geweldige tijd met haar gehad. Dat verzacht de pijn.
Ima, je hebt ons leven verrijkt!!!