↑ Terug naar
Nieuwsarchief21 jun 2025
Afscheid van Thymo…
16 jaar en 23 dagen…
duurde jouw fantastische leven. Je kwam bij mij als een jonge deugniet van drie jaar. Tjeetje wat een uitdaging was je toen, ik heb wel eens getwijfeld of dit goed ging komen hoor. Maar wat een prachtige leven hebben wij samen gehad en wat heb je mij veel geleerd lieve Thymo. En wat heb jij veel honden geholpen tijdens de Contact en Zelfbeheersing trainingen. Opgezet voor en door jou en inmiddels hebben we al héél véél andere honden zo weer terug op weg geholpen.
En dan de behendigheid, dat was een belevenis op zich. In no time had ik je alle toestellen aangeleerd. Griezelig snel pakte je alles op, of je nooit anders gedaan had. Maar…. die beestjes. Op wedstrijd en ook in de training, ging je regelmatig op zoek naar konijntjes, muisjes en in t begin zelfs vogels. Ook als je in de buurt van t wedstrijdterrein een kat had gespot, moesten we alles hermetisch afzetten om te voorkomen dat je op jacht ging. Dat was lang een grote uitdaging. Maar we raakten steeds verder en hadden regelmatig ook een podiumplek te pakken. Ik vergeet nooit, dat iemand vol verbazing aan mij vroeg, “loop jij nu met dat weglopertje in de C-klasse”? Jazeker, we schopten het mooi tot de hoogste klasse daar.
Lang, heel lang bleef je jong van hart en geest, maar het laatste jaar kreeg je last van dementie. Je lijfje ging ook wat achteruit, maar tot je 16e liep je nog makkelijk een uurtje te wandelen in de bossen. De laatste weken ging het snel achteruit. Je wilde t eerst niet toegeven, maar twee dagen voor je overlijden liet je mij weten dat t genoeg was. Het moment voor mij om dat ene, o zo verschrikkelijk moeilijke, telefoontje te plegen naar de dierenarts. De volgende dag hebben we alles vrij gepland en samen met de boys een fantastische zonnige dag gehad, met veel knuffels en alles wat jij maar leuk en lekker vond hebben we gedaan.
En toen werd t donderdag… in de ochtend nog samen naar de hondenschool geweest, daar was je t liefste, maar ook daar gaf je aan dat het genoeg was. Het was op, de glinstertjes verdwenen langzaam uit je oogjes, het moment voor mij om jou mee naar huis te nemen en samen in jouw mandje te wachten op de dierenarts. Tijdens de laatste knuffels samen veel herinneringen opgehaald. En toen ben je in mijn armen, in t bijzijn van je broers heel rustig aan je laatste slaapje begonnen.
Het was een mooi afscheid, samen met de jongens, ook bij het crematorium. Maar donders wat doet t zeer om dan maar met 2 jongens en jou in je urntje naar huis te gaan.
Dank je wel lieve Thymo, ik mis je nu al verschrikkelijk, maar vergeten gaan we je nooit, je was een heel bijzonder ventje!
Rust zacht lieve kanjer ![]()
Binnenkort staat ook zijn verhaal bij Goud van Oud!



